یکی از موضوعات شایع درون گروهی گروه های تروریستی کمپ نشین، مشکل فساد اخلاقی آنها می باشد که حزب دمکرات کردستان نیز از این قاعده مستثنی نیست. در ادامه توجه شما را به مقاله ای که عمده محتوای آن برگرفته از مطالب سایت بوروژهلات و وب نوشت هیوا قادری می باشد جلب می نمایئیم.

فکر می کنید اسماعیل احمدی خودکشی کرده است؟

وقتی از حزب و گروهی با نام دمکرات صحبت به  میان می آید در وهله اول ذهن هرخواننده ای خطور می کند به رعایت یک پرنسیب مردمگرا با رعایت مشی دمکراتیک، وقتی نام حزب دمکرات کردستان به گوش هر فردی کردزبان یا غیر کرد زبانی عامی در کشور به گوش می خورد به ناگه خاطراتی مانند سابقه مبارزاتی 63 ساله و یا فردی مثل قاضی محمد یا قاسملو  به صفحه ذهن ها خطور می کند.... اما  آیا به راستی اینچنین است؟ آیا تا به حال از خود پرسیده ایم  دستاورد مبارزات 63 ساله حزب برای مردم کرد چه بوده؟ اصلاً کمی سوال را آسان تر می کنیم : دستاورد مبارزات 63 ساله حزب دمکرات برای خود اعضای حزب و خانواده های آنها چه بوده است؟

شاید باصطلاح هر روشنفکر، دانشجو، هر کسی که به نوعی داعیه مبارزاتی خلق کرد را دارد ودرخانه نشسته و بی خبر از همه جا با راه اندازی چند وبلاگ و وبسایت، فکر باصطلاح مبارزه را در سر می پروراند، برایش دشوار باشد که ناکارآمدی یک گروه یا حزب مبارز کرد را پذیرا باشد. دلیل آن هم این امر است که ما کردها در ذهن خود یک تابوی شکست ناپذیر از بعضی اسامی ساخته ایم و به هیچ وجه هم حاضر به شکستن آن نیستیم. اگر 63 سال دیگر هم حزب دمکرات مبارزه خود را ادامه بدهد، هیچ کردی به خود جرأت نمی دهد که عملکردش را به نقد کشیده و آن را نفی کند. چراکه به شدت مورد توهین و ناسزای دیگر کردها واقع می شود. ...

به هرحال با این مقدمه روی صحبت من به آن دسته از افرادی است که از نزدیک با حزب دمکرات، آشنا بوده و حداقل یکبار خودشان و یا اعضای خانواده شان به حزب رفته و مدتی را در کویه به عنوان عضو حزب دمکرات گذرانده اند. اینها به خوبی می فهمند ارزشهای دمکراتیک با فسادهای درون سازمانی ناشی از زندگی اردوگاه نشینی چقدر فاصله دارد!!! اینها به خوبی می فهمند جنگ قدرت رهبران گروهک و فساد مالی آنها کجا و شعارهای زیبایی که در کنگره ها سر می دهند کجا؟

بنای این سایت این بود که از ابتدا مستند ارائه داده و با سند حرف بزند، طبعاً صحبت های ما برای بسیاری از خوانندگان ناخوشایند بوده که آنها به کرات با زبان منطق خودشان ( ناسزا) در بخش نظرات ما را مورد لطف قرار داده اند، اما بوده اند افرادی رشنفکر که با زبان منطق مباحثه نموده و به تفاهم هایی هم رسیدیم به هرحال ما آنچه که مبتنی بر واقعیت است بیان می کنیم قضاوت و تحقیق برعهده خوانندگان....

زمانی که خود نگارنده در مقر حزب به سر می برد هفته ای نبود که خبر از فساد اخلاقی و خود کشی و یا اخراج بعضی از اعضا نشنود... کم کم  حجم ابن اعمال و تکراشان آن قدر ملموس بود که انسان را ناخواسته با یک کابوسی از آینده تارک و سرنوشتش در چنین گروهی مواجه می کرد..

برای هر فرد عامی که در اینترنت می خواند اسماعیل احمدی  (فیلم بردار حزب دمکرات) خود کشی کرده، به سادگی خبر را هضم و پذیرا می شود.. اما برای فردی محقق و نکته سنج که به دنبال کشف واقعیات است و زمانی نیز حشر و نشری با حزب دمکرات داشته، پذیرش این خبر نه تنها بسیار مشکل است، بلکه ذهن را معطوف اصول و بدیهیاتی می نماید که زمانی در حزب مرسوم بوده و اکنون نیز رواج دارد.. و جالب این جاست که این اصول همیشه درست از آب در آمده و طی گفتگو با دوستان ساکن عراق، ریز موضوع نیز دستمان می آید.

پی بردن به آن زیاد سخت نیست..  در حزب دمکرات بواسطه زندگی اردوگاه نشینی، فضای سانترالیزم بسته، فساد شخصی رهبران، عدم تحقق آرمان ها و بسیاری از مسائل دیگر باعث رواج فساد ترویج گردیده است اعم از اخلاقی و مالی . حزب دمکرات و رهبران آن برای حفظ وجهه و ماهیت بیرونی آن نزد هواداران، سعی دارند تا جایی که بتواند سکوت و سانسور خبری این اقدامات را پیش گرفته و نگذارند خبری به بیرون درز کند. اما وقتی که کار بالا می گیرد و خبر ناخواسته به بیرون سرایت می کند تحت عناوین خودکشی و ... آن را پوشش می دهند. دلیل اینکه رهبران گروه  با این امر به مبارزه جدی نیز بر نمی خیزند آن است که خود آنها و برخی همسرانشان به شدت مبتلا به این قضیه هستند. البته شعار نمی دهم و کلی گویی هم نمی کنم موارد مکرری در خصوص فساد اخلاقی و مالی افرادی نظیر  تیمور مصطفائی، اسماعیل بازیار، حسن رستگار، کاوه بهرامی، نظیف قادری و ... در این حوزه زبانزد خاص و عام در نزد همه اعضای حزب می باشد . که با اعمال نظر مسئولین حزب لاپوشانی شده و حتی در رابطه با فساد اخلاقی همسر تیمور مصطفایی ، تعداد قابل توجهی از پیشمرگان حزب اخراج گردیدند. آواره جلالی (همسر پرویز مراغه ای ) نیز که موضوع فساد اخلاقی اش با یکی از پیشمرگان حزب افشا و منجر به تیراندازی پرویز به سوی فرد خاطی و درنتیجه دستگیری پرویز و فرد خاطی توسط آسایش شدد، به جنجالی شدید در حزب مبدل و در شرف فاش شدن روابط آواره با سایر رهبران حزب بود که رهبران حزب برای جلوگیری از تداوم تنش، درکوتاه ترین مدت آواره را به نزد خواهرش در یکی از کشورهای اروپایی اعزام نموده و در حال حاضر در اروپا به سر می برد. سوال اینجاست:  اینها که به خانواده های یکدیگر رحم نمی کنند چطور می توانند پیام آور دمکراسی و آزادی برای خلق کرد باشند؟ آیا وقت آن نرسیده که طرحی نو برانداخته و از نفی بت های ساختگی اذهان نترسیم!!!   به خاطر داشته باشید این چندمین  مورد باصطلاح خودکشی در حزب است که مصادیق گذشته آن را در سایت ها و حتی توسط بعضی عناصر حزبی مانند کمال شریفی افشا شده است.

 اخبار رسیده از مورد اخیز نیز حاکی از آن است که  اسماعیل احمدی ، با همسر یکی دیگر از اعضای حزب به نام امید مفتی زاده (اهل روستاهای سقز) ارتباط نامشروع داشته که امید در آخرین دیدار آنها، سر بزنگاه رسیده و در همان صحنه درهمانجا وی را به قتل می رساند . ..

حالا شما قضاوت کنید از خودکشی تا قتل اسماعیل احمدی فاصله یک خبر و اطلاع رسانی مبتنی بر واقعیت و یک اطلاع رسانی سانسور شده است.

* نام و نام خانوادگی :
* آدرس ایمیل:
موضوع پیام:
*پیام:	1000 کاراکتر 1000 کاراکتر 1000 کاراکتر 1000