تاریخ آکنده از اقداماتی تروریستی است که جان بی گناهان بی شماری را گرفته یا زندگی آنها را به خطر انداخته است افراد بشر را از حقوق و آزادیهای اساسی خود محروم ساخته مناسبات دوستانه میان دولتها را در معرض خطر قرار داده و تمامیت ارضی و امنیت دولت را به مخاطره افکنده است . امروزه تروریسم از راه صفحه تلویزیون به اتاق نشیمن خانه ی ما می آید در روزنامه ها و مجلات بر ما یورش می برد و گاه به شکلی مستقیم تر زندگی ما را لمس می کند.
تروریسم اغلب متضمن حمله به قربانیانی بوده که در ایجاد شرایطی که ظاهرا محرک یا توجیه کننده خشونت تروریستی بوده است هیچ گونه نقش یا مسئولیتی نداشته اند تروریسم همواره برای قربانیان ماجرایی غمبار بوده است چه قربانیانی که جان خود را می بازند یا جراحتی بر پیکر خویش به یادگار می برند و چه قربانیان عمومی تری که امنیت خاطر خود را تا مدت ها از دست می دهند.
آنچه تروریسم دوران ما را از دوران های گذشته متمایز می سازد این است که امروزه طاعون تروریسم همه ملت ها و مناطق را آلوده کرده و از حوزه های ستیز داخلی به سیاست جهان سرریز کرده است . در عصر ما تروریسم از تهدیدی ملی به تهدیدی بین المللی و جهانی مبدل شده است.
امروزه تروریست ها با جلب مساعدت هم پیمانان فرامرزی و با تاکید بر ارتباطات و شبکه های مالی تقریبا می توانند هر جا اراده کنند اقدامات تروریستی خویش را سازماندهی كنند.
تعریف تروریسم.
واژه ترور از ریشه لاتین ترس (ters ) به معنی ترساندن و ترس وحشت است واژه های تروریسم و تروریست (terrorist ) به نسبت واژه هایی نو پا هستند . در پیوست تکمیلی فرهنگ لغات فرهنگستان علوم فرانسه تروریسم چنین معنا شده است :((نظام یا رژیم و وحشت)) برپایه فرهنگ لغات فرانسه ای که در سال 1796 منتشر شده است ژاکوبن ها گاه در سخنان و نوشته های خود این اصطلاح را با برداشتی مثبت در باره خودشان بکار می برده اند.
ادموندبرک انگلیسی در نوشته های خود در سال 1795 از ((هزاران درنده دوزخی که خود را تروریست می خوانند)) و به جان مردم افتاده اند باد کرده است در آن زمان منظور از تروریسم فرازی از انقلاب فرانسه بود که تقریبا از مارس 1793 تا 1794 را در بر می گرفت این واژه کمابیش با عبارت "حکومت وحشت" هم معنا بود . در مجمع ملی انقلابیون فرانسه ترور بعنوان یک قانون به تصویب رسید و در همان سال 1793 در حمله موسوم به ترور اول رقمي بیش از بیست هزار نفر از جمله تعداد فراوانی روحانی مسیحی و هوادار سلطنت خودکامه در سراسر فرانسه کشته شدند در کلیساها را بستند و کاندرال معروف نوتردام را تبدیل به محل تجمع ها و نمایش تئاتر نمودند.
بعدها واژه تروریسم معنایی گسترده تر یافت و در فرهنگ های لغت معادل نظام وحشت و ترور تعریف شد و تروریست کسی بود که می کوشید به کمک نظامی از هراس افكني مبتنی بر قهر دیدگاههای خود را پیش ببرد.
بر پایه دانشنامه بریتانیکا تروریسم به معنی "کاربرد سیستمانیک ارعاب یا خشونت پیش بینی ناپذیر بر ضد حکومت ها، مردمان یا افراد برای دستیابی به یک هدف سیاسی است"
برای این پدیده بیش از یکصد تعریف ارائه شده است و طی سه دهه گذشته نیروی فکری قابل ملاحظه ای صرف پاسخ گفتن آن شده است اما اتفاق نظر در یک تعریف واحد بین پژوهشگران این حيطه وجود ندارد تنها ویژگی که عموما بر آن اتفاق نظر دارند این است که تروریسم همواره متضمن خشونت یا تهدید به خشونت ورزی است .
شاید علت این افتراق در نظر این باشد که انواع مختلف تروریسم وجود دارند و تعریفی که در مورد یک نوع تروریسم صادق است ممکن است که در مورد دیگری صادق نباشد.
تروریسم مقدس:
احیای فعالیت های تروریستی برای حمایت از مقاصد و اهداف مذهبی یکی از چشم گیرترین و غیره منتظره ترین رخدادهای سال های اخیر به حساب می آید . در ادبیات دینی این پدیده با عناوینی چون تروریسم "مقدس" یا مذهبی توجیه شده است.
در هندوستان تروریستهای ((سيك)) از سال ها پیش در تلاش ایجاد یک حکومت مستقل بودند.
در سرزمین های اشغالی موعود باوران یهودی فعالیتی را به عنوان طرح معبد حضرت سلیمان (ع) سازماندهی کردند این طرح در واقع توطئه ای بود برای تخریب زیارتگاه های مقدس مسلمانان که بر بقایای معبد دوم (The secand Temple) یعنی مقدس ترین مکان یهودی ها ساخته شده بود عاملان این طرح امیدوار بودند که پس از آن بتوانند معبد سوم (The Thired Temple) رانیز بنا کنند به عقیده آنها این امر ظهور ناجی موعود بنی اسرائیل را تسریع می نمایند.
عوامل بمب گذاری در کلینیک های سقط جنین در آمریکا همواره به کتاب مقدس استناد می کنند. تا به حال چندین گروه تروریستی با الهام از موعود باوری کتاب مقدس اعلام موجودیت کرده اند . موارد مشهور این گروهها مي توان از میثاق (convenant) شمشیه (sword) دست خدا (The Arm of lard) و انجمن دینی (The order) نام برد.
هر چند این پدیده از سوی بسیاری مورد توجه قرار گرفته است اما تا به حال هیچ کس در صدد متمایز کردن ویژگیهای تروریسم مقدس از انواع سیاسی یا سکولار آن بر نیامده است
اما ذکر این نکته مهم است که اديان اساسا با ترور مخالفند و آنچه تحت عنوان تروریسم مقدس مشاهده می شود انحرافی از اصل دین می باشد که نمونه های آن در تاریخ بسیار عیان می باشد در مورد اسلام باید گفت پس از قیام خوارج که اندکی پس از رحلت پیامبر اسلام (ص) به وقوع پیوست تقریبا همه شورشیان از ترور به عنوان یک ابزاراستفاده کرده اند نکته قابل توجه اینکه این گروه( خوارج) امام مسلمین علی (ع) را مورد هدف تروریستی خود قرار دادند.
در ماجرای ترور عثمان بن عفان از جمله افرادی که به شدت با این عمل مقابله کرد شخص علی بن ابیطالب بود او و فرزندانش سعی در جلوگیری از این عمل توسط مخالفین عثمان بودند بعد از اینکه علی (ع) ترور شد با اینکه رهبر مسلمین بود هرگز دستور قتل عام صادر نکرد حتی از بد رفتاری با قاتل خود جلوگیری نمود . اما در دورانهای بعد با انحراف از تعالیم اسلام ترور توسط گروههای اسلامی باب گردید که نمونه بارز آن فرقه ی اسماعیلیه ی نزاري مشهور به حشاشي یا باطنی ها(1275-1090) بودند.این گروه برای پیش برد اغراض سیاسی خود متوسل به ترور مخالفین خود می شد.
در دوران جدید القاعده بعنوان مخوف ترین سازمان تروریستی دنیا دورانی از وحشت را در دنیای مدرن افکنده است .این گروه متعصب با سازماندهی حمله به مراكز مهم و کشتار هزاران انسان بی گناه دوران جدید را در هاله ای از وحشت فروبرده است انسانهایی که نمی دانند چرا و به چه گناهی کشته می شوند. کشتار مردم بی گناه عراق که چند جنگ خانمانسوز را تجربه کرده اند از جمله فعالیت های تروریستی این گروه می باشد حمله به مترو لندن و کشتار زن و مرد و کودک بی گناه و همچنین انفجارهای مادرید نیز محصول این شبکه می باشد اما اینکه القاعده چگونه و چرا تاسیس گردید خود داستان مفصلی است که در جای دیگر به آن پرداخته خواهد شد.
گروههای منحرف تروریستی یهودی و مسیحی که اغلب اباحی و موعود باور هستند یک مبارزه ی اجتماعی فاجعه بار را در سر می پرورانند گویی معتقدند که جهنم قبل از بهشت مقدر شده است.
در این میان بنیادگرایان یهودی که از تعالیم اصلی دین یهودجدا شده در قالب صهیونیست های افراطی فعالیت می کنند حاضرند در راه اهداف کورشان دست به هر اقدامی ضد بشری بزنند.

کشتار های گسترده ای که امروزه در فلسطین رخ می دهد گوشه ای از فعالیت های بنیادگرایی یهود است اگر چه این کشتارها با سکوت و حتی انكار برخی از سازمانهای بین المللی که طبعا وظیفه آنها جلوگیری از وقوع درچنين رخدادهایی است صورت می گیرد اما آنچه مسلم است این رفتارها از حافظه افکار عمومی ووجدان آگاه بشری پاک نمی شود.کشتار انسان های بی گناه در هر شکل وهر عنوانی محکوم است .
ترور ایندیراگاندی نخست وزیر اسبق هند در 31اکتبر 1983 و ترور فرزند وی راجیوگاندی نخست وزیر بعدی در یک میتینگ انتخاباتی در 21مه 1990بدست بنیادگرایان سیک ،انتشار گاز سمی در مترو توکیو توسط هواداران فرقه آئوم شین ریکیو در 20مارس 1995که 12کشته و500آسیب دیده به جای گذاشت از جمله نمونه های ترورسیم بنیادگرا به شمار می رود .
ترورسیم نو(1)
از یک دیدگاه ،ترورسیم با گونه های گذشته آن این تفاوت را دارد که قربانیان آن اغلب شهروندان بی گناهی هستند که یا بطور تصادفی انتخاب شده اند با آنکه صرفاً بطور اتفاقی در موقعیت های تروریستی حضور داشته اند ،به دیگر سخن در زمانه ما كفه قربانیان ترور کور سنگین تر از ترور چهره های سرشناس شده است .
از دیگر ویژگی های ترور در سده بیستم ،تاثیر شگرفی است که پیشرفت های تکنولوژیک بر سرشت ونمود تروریسم گذاشته است .از یک سو برخی نوآوری های تکنولوژیک مانند ابداع جنگ افزارهای خودکار و مواد منفجره فشرده ای که به کمک جریان برقی منفجر می شوند ،به تروریست ها پویایی وقدرت مرگ آفرینی تازه ای بخشید .امروز نیز باتوجه به عمق وشدت وابستگی جوامع یشرفته در همه امور خود به ذخیره سازی ،بازیابی ،تحلیل و انتقال اطلاعات ،اصطلاح،(( تروریسم اطلاعاتی)) وارد قاموس گفتمان تروریسم شده است وحتی امروزه صحبت از آن است که چه بسا گروه های تروریست با وارد ساختن ویروس های کامپیوتری بزرگترین شرکت ها وحتی نیرومند ترین ودولت ها را نیز به زانو درآوردند .
به گفته لاکور امروزه یک نفرتروریست می تواند با ده میلیارد دلار سرمایه وبه کارگیری 20خرابکار کامپیوتری که می توان آنها را تربیت کرد ابالا ت متحده را به زانو درآورد .
با اینکه تروریسم سنتی بصورت یک مزاحم ادامه خواهد یافت ولی امروزه و در آینده بیشت از امروز هیجانات سیراب شده ازآبشخور باورهای مذهبی -فرقه ای ملت گرایانه لحنی منجی مابانه و پیامبرگونه به خود مي گيرد. ما با پيدايش گونه هاي تازه اي از خشونت تروریستی مواجه هستیم که برخی برنگرانی های زیست محیطی و شبه مذهبی استوارند ،برخی نیز آمیزه ای از اینها و دیگر تاثیرات را در خود دارند.
همچنین شاهد خیزش گروههای کوچک فرقه ای هستیم که جز نابود کردن تمدن ،و در برخی موارد حتی نابودی نوع بشر ، هیچ برنامه، سیاست یا اجتماعی روشنی ندارند.
تروریسم در گذشته با اینکه برای قربانیان ماجرایی غمبار بوده ولی همانگونه که گفتیم از منظر تاریخی چیزی بیش از یک مزاحم نبوده است. گرچه در گذشته حتی خونین ترین رویدادهای تروریستی هم تنها تعداد نسبتا محدودی از افراد تحت تاثیر قرار می داد ولی دیگر چنین نیست و ممکن است در آینده بیشتر چنین نباشد ،زیرا برای نخستین بار در طول تاریخ ، جنگ افزارهایی با قدرتی فوق العاده ویرانگر به صحنه آمده است که هم به سهولت قابل تهیه است وهم ردگیری آنها دشوار است.
پیوند فناوری و تروریسم آینده ای نامعلوم و هراس آور را برای بشریت رقم خواهد زد.
موضع متفکران اسلامی در برابر تروریسم(2)
شریعت اسلامی نیروی قدرتمندی در خاور میانه است و اسلام مدعی داشتن هوادارانی نزدیک به 20درصد جمعیت جهان است مهمتر از آن ،شریعت اسلامی متعرض مسئله قانونی بودن {یا نبودن} ترور- خشونت شده و در قبال آن موضعگیری کرده است . بنابراین با توجه به حساسیت های شدیدی که نسبت به اسلام و مسلمانان خصوصا در غرب وجود دارد شناخت نظر اسلام و متفکران مسلمان نسبت به مسئله تروریسم بسیار مهم بنظر می رسد.
نقطه آغاز حقوق اسلامی قرآن ،کتاب مقدس مسلمانان است که به حضرت محمد(ص) وحی شده است . اما قرآن بیش از آنکه یک منبع حقوقی باشد روایت وحی شده به حضرت محمد (ص) است و به ندرت کلام اخر را در باب یک موضوع حقوقی به دست می دهد بنابراین نظریه حقوقی اسلام بوسیله یک روش مشخص حقوقی معروف به سنت استخراج و بسط می یابد . سنت که از لحاظ لغوی به معنای روش است، تفسیر و تدوین گفته های حضرت محمد (ص)، سنت عملی او ، عرف ها و رویه هایی است که تلویحا به تائید او رسیده است . بدین ترتیب "حقوق اسلامی" از شبکه کاملی از اصول در هم تنیده حقوق تشکیل شده است . در مقایسه نظام حقوق اسلامی با نظام حقوقی ایالات متحده ، می توان قرآن را به مثابه قانون اساسی ، سنت را هم بعنوان مندرجات حقوق عرفی و هم به منزله روش تحلیل این حقوق ،و شریعت را به عنوان كليت جمعی و نهایی همه قوانین دانست.

شریعت اسلامی نوعی حقوق زنده است و در اکثریت کشورهای خاور میانه و برخی کشور های خارج از منطقه خاورمیانه بعنوان منظومه معتبری از نظریات فضایی شناخته شده است بر اساس تصمیم کمیته حقوقدانان ملل متحد [United Nation Cmmittee of jurists] "نظام حقوقی مسلمانان نظامی است که در اصالت آن تردید نم توان کرد و به عنوان یک نظام حقوقی که عمدتا تحت تاثیر سرشت متمایز یک همبود اجتماعی(social commun:ty)
بسیار متفاوت با همبود هایی است که بستر بلوغ هنجاری سایر نظام های حقوقی بوده اند استقلال آن آشکار است"
شریعت مرجع حقوقی ملموسی است که در جمعیت های مشخص آن را پذیرفته اند و حقوق بین الملل نیز ان را به رسمیت شناخته است.
در قرآن بعنوان نخستين منبع حقوقي اسلام ترور به عنوان يك عمل نكوهيده معرفي شده است: "هر كس انساني را بكشد مثل اين است كه همه انسانها را كشته است و هر كس انساني را از مرگ نجات دهد مثل اين است كه همه انسانها را نجات داده است "توجه و عنايت ويژه قرآن به حيات انسانها يكي از نكات برجسته تعاليم قرآني است در قرآن خودكشي بعنوان يك عمل منفور ياد شده و انسانها را به شدت از آن نهي نموده است. آنچه كه امروزه تحت عناوين عمليات انتحاري ياد شده و به اسلام نسبت داده مي شود هيچ محمل حقوقي در دين ندارد كساني كه دست به چنين اقدامي مي زنند اولا بايد مشخص شود كه انگيزه آنها از اين عمل چيست؟ ثانيا كساني كه اقدام به چنين عملياتي مي كنند آخرين و تنها چاره آنها بوده است چرا كه هيچ انساني حاضر نمي شود حياتي ترين چيز خود كه همانا زندگي اوست به بهايي اندك قرباني كند. براي پيش بردن بحث، اگر موضع تروريست ها را بپذيريم : كه تروريسم جنگ است و آماج هاي غير نظامي، حقيقتا " رزمندگاني در يك ارتش" دشمن باشد، باز هم شريعت اسلام چنين اقداماتي را محكوم مي سازد.
حقوق اسلامي براي اعمال نيروي نظامي توسط يك دولت ، محدوديت هاي صريح و اكيدي قائل است . اين تصور غرب كه اسلام مشوق اوج گيري فعلي خشونت در خاور ميانه يا سهيم در آن است كاملا خطا است ، شريعت اسلام توصيه به تجاوز كاري نمي كند .
بر مبناي فقه اسلامي تمام جنگ ها ، مگر جهاد يعني جنگ مقدس براي اشاعه خداپرستي، غير قانوني است(3)
،جهاد به هيچ وجه به معناي "جنگيدن " يا جنگ نيست ، ترجمه صحيح تر و نزديكتر به ريشه عربي اين واژه "تلاش" ،" كوشش" يا جدوجهد مانند جديت و تمام تلاش هاي يك فرد براي پيروزي بر شيطان است . جهاد وظيفه اي نيست كه ضرورتا نيازمند سربازان يا حتي جنگ فيزيكي سازمان يافته اي باشد.
شافعي (4) از فقهاي بزرگ اسلامي ، توضيح مي دهد كه جهاد بيشتر يك تكليف جمعي براي مقابله با نفوذ دارالحرب در زنگي روز مره و شكلي از تعارض ابدي و فلسفي است كه سرخسي (5) از محققان اسلامي ، آن را مسئوليتي مي داند كه (( تا پايان تاريخ همواره برقرار است )).
جهاد يعني موظف بودن به پاسداري از اسلام و بيشتر مبارزه اي هدفدار و محترم است تا يك اقدام خشونت بار كنترل نشده براي نابودي.
همچنين بايد ياد آور شد كه شريعت اسلامي حكم به نبردي فعال و مستمر يا حتي جنگ مسلحانه واقعي نمي دهد . بهترين در يافت ، آن است كه جهاد را نوعي ((وضعيت جنگي)) بدانيم كه در آن ساير اشكال غير خشونت آميز مجاب سازي نيز به همان اندازه معتبر است . براي نمونه : آيت الله خميني(6) تاكيد داشت كه تلاش هاي "جدي" براي حفظ اسلام ضرورتا مستلزم نبرد عملي نيست: ما بايد كار خود را با فعاليت تبليغاتي شروع كنيم. ما بايد اين خيانت را افشا كنيم و بايد باصداي رسا فرياد بزنيم تا مردم آگاه شوند.
ابوحنيفه (7) از فقهاي صاحب نام ، هوادار تساهل ، جنگ را تنها در هنگامي مجاز مي دانست كه دارالحرب به تهاجم و رودررويي با دارالسلام بپردازد.
الشيباني (8) در يك نمونه تاريخي برجسته ، آشكارا و بشدت حاكم قرن هيجدهم امپراطوري عرب را به دليل حمله به يك شهر مسيحي محكوم ساخت . چرا كه مسيحيان ابتدا حمله نكرده بودند و اين خشونت بي محرك ، منجر به خونريزي غير ضروري شد .
در واقع ، يكي از مهمترين جنبه هاي حقوق اسلامي – كه بيش از همه دستخوش سوء تفاهم شده است – مفهوم جهاد بعنوان يك جنگ دفاعي است . ابن تيميه (9) در دوران جنگهاي طبيعي – يعني هنگامي كه دارالسلام براي نفس بقاي خود مي جنگيد و نمي توانست توقع مسلمان كردن فعالانه دارالحرب مهاجم را داشته باشد – فتوا داد كه جهاد يك نوع دفاع يا پاسداري از اسلام است . اگر ضرورت شديدي براي تضمين حيات اسلام ،يا براي تنبيه كساني كه به نابودي اسلام كمر بسته اند در ميان نباشد حملات نظامي يك دولت مسلمان نوعي ((جنگ غير مذهبي )) و بنابراين غير قانوني شناخته مي شد.
محدوديت هاي شكلي نيز به كنترل جهاد كمك مي كند . از نظرفني ، امام (رئيس دولت ، قاضي القضات و امام جماعت) تنها كسي است كه صرفا پس از شكست تلاش براي مذاكره در مورد تسليم مسالمت آميز دشمن ، مي تواند حكم جهاد دهد . اين خود نمايانگر مانعي بزرگ در برابر جهاد است ‌؛ علما نيز به نوبه خود بر اساس حكم فارابي (10) حقوقدان و فيلسوف اسلامي، موظف به امتناع از دادن جواز براي موارد زير هستند:
1- جنگ هايي كه محرك آنها سود شخصي حاكم همچون طمع قدرت ، افتخار يا احترام است
2- جنگ هاي غلبه جويانه كه حاكم براي منقاد ساختن مردم ساير نقاط ، غير از مردم شهر تحت حكومت خويش اعلام مي دارد.
3- جنگ هاي تلافي جويانه كه هدف آن را مي توان از راه هايي غير از اعمال زور تامين كرد.
4- جنگ هايي كه تنها به دليل تمايل يا لذت بردن حاكم از كشتار ، به مرگ انسانهاي بي گناه مي انجامد.
اقدامات جنگي قاعده مورد تشويق نيست ، بلكه استثنايي دشوار است . جنگيدن نوعي نا بهنجاري اجتماعي " يا بيماري اجتماعي" است.
هر اقدام به خشونت سياسي خواه آن را جنگ بناميم يا تروريسم – بايد تمام معيارهاي جهاد را بر آورده سازد شريعت اسلام هر اقدام خشونت آميز نظامي ديگري را محكوم مي داند .
اقدامات ممنوع
از آموزه هاي ديگر شريعت اسلامي آشكار كننده يك مجموعه ديگر از اقدامات ممنوعي است كه به طور مستقيم با تروريسم بين المللي ارتباط دارند بطور مشخص حقوق اسلامي بر حفاظت گسترده از ديپلمات ها تصريح داشته ، گروگانگيري را محدود ساخته و انهدام غير ضروري دارايي واقعي يا شخصي دشمن را قدغن كرده است . قطع نظر از اينكه هدفهاي سياسي تروريستها چقدر شريف باشد شريعت اسلام بكارگيري هيچ ابزار خشونت باري را نمي پذيرد.
نخست فقهاي مسلمان حقوق ديپلمات ها را غير قابل نقص مي دانند . لحاظ تاريخي اسلام ربودن يا كشتن فرستادگان خارجي را ممنوع شناخته است
حضرت محمد (ص) سفيراني را كه از دارالسلام ديدار مي كردند پذيرا مي شد و حتي به آنها هديه مي داد. نه تنها بايد از نمايندگان خارجي در برابر كليه صدمات جسمي حافظت كرد بلكه بايد براي آنها آزادي عبادي و معافيت از عوارض واردات قائل شد
نتيجه اين قوانين در عصر حاضر آن است كه هيچ تروريستي نمي تواند به آزادي هاي نمايندگان كشور ديگر تجاوز كند . ايمني و احترام ديپلمات ها امري مقدس است.
شريعت اسلام ، براي گرورگانگيري نيز محدوديت هاي چندي وضع كرده است ، مي توان افراد را دستگير و در طول ايام جنگ بازداشت نمود ، ولي بايد آنها را با گروگان مسلمان مبادله كرد ( يا به عنوان حسن نيت بطور يكجانبه آزاد نمود)
مطابق نظر الشيباني ، جاسوسي از حيث اهميت نازل تر از دزدي است و ما دام كه فرد جاسوس ، شهروند يك دولت اسلامي باشد، مسلما هيچ دليلي براي مرگ او وجود ندارد . در هر حال هر گونه استفاده از گروگان ها بعنوان سپر انساني به صراحت قدغن شده است ، يعني نمي توان از هيچ زنداني بعنوان سپر محافظ نگهبانش در طول حمله دشمن استفاده كرد . احترام به زندگي انسان و دارايي شخصي از اصول اساسي شريعت اسلام است . هيچ فرد غير جنگجويي را نمي توان كشت مگر عمدا از وي بعنوان سپر دشمن استفاده شده باشد يا آنكه بطور غير عمد در جريان يك حمله شبانه يا حمله اي از راه دور به كمك منجنيق هدف قرار گيرد .
تعرض جنسي، اخته كردن ، گردن زدن، كشتن از راه سوزاندن ، يا قتل عام مطلقا ممنوع است.
بنابر اين آنچه كه امروزه تحت عنوان گروگانگيري و قتل گروگان ها از سوي گروههاي تروريستي موسوم به گروهاي اسلامي مشاهده مي شود به هيچ عنوان نظر اسلام نيست بلكه نظر افرادي است كه به دنبال منافع خود هستند يا انگيزه هاي ديگري را در ذهن دارند . همانطور كه خداوند مي فرمايد (( و ما ارسلناك الا رحمته للعالمين)) و اي رسول ماترا نفرستاديم مگر آنكه رحمت براي اهل عالم باشي)) بنابراين اسلام بر خلاف نظر بدخواهان نه تنها دين ترور و خشونت نيست بلكه دين منابع: صلح ، رحمت و عدالت است.
1- تلخيص از مقاله تروريسم در فراز و فرور تاريخ از جناب عليرضا طيب
2- در اين خصوص از مقاله تروريسم بين الملل و حقوق اسلامي نوشته جنايت ديويد آرون شوارتز ترجمه زهرا كسمتي استفاده شده است "international terrorism and Islamic low"
3- قرآن كريم سوره توبه آيه 5
4- شافعي يا الشافعي :( 820-767بعد از ميلاد) وي براي ايجاد مجموعه اي از قواعد و اصول فقه اسلامي و نيز رويكردهاي يكنواخت تري به روش حقوقي اسلام تلاش كرد.
5- سرخسي از فقهاي برجسته اسلامي در طول قرن هفدهم بود
6- آيت الله خميني بنيانگذار جمهوري اسلامي ايران كه در 1979 با حمايت قاطع مردم قدرت را در ايران بدست گرفت
7- ابوخيفه (767-699بعد از ميلاد) از فقهاي برجسته كوفه بود كه اكنون بخشي از عراق است وي بنيانگذار مكتب حنفي و پيشگام نظريه هاي ذهني و قياسي علم حقوق بود
8- الشيباني (805-749 بعد از ميلاد) يكي از فقهاي حنفي مذهب بود كه به دليل نقد و تنفيح فقه حنفي شهرت دارد.
9- ابن تيميه (1328-1263 بعد از ميلاد) از فقهاي سوري بود كه به دليل كاربرد قياس و استنتاج شهرت داشت.
10- فارابي (950-870 بعد از ميلاد ) از فلسفه ، فقها و تاريخدانان برجسته اسلامي بود.