همانطور که در اخبار قبلی به اطلاع شما خوانندگان عزیز رسید، در درگیری های روز جمعه ۳۱/۵/۱۳۸۸، طی دو مورد درگیری های نیروهای حزب دمکرات کردستان و حزب دمکرات کردستان ایران با سپاه پاسداران، تنی چند از افراد حزبی کشته شدند. موضوع درگیری و کشته شدن این افراد یک سو و موضوع سانسور اخبار این رویداد در حدکا از سوی دیگر واقعاً جای تأمل دارد. آن چه ما را وادار به نوشتن پستی دیگر در مورد اخبار کشته شده ها بود، چیزی نبود مگر چند ایمیل تأسف بار ارسالی از حزب دمکرات کردستان ایران که در ادامه توجه شما را به ترجمه فارسی یکی از این ایمیل ها که توسط خواهر عزیز و دلسوخته ای برای ما ارسال شده، جلب می نماییم:

"به انجمن دیار و نادیار:

سلام. نمی دانم شما را دوست خطاب کنم یا دشمن. نمی دانم هویتم را فاش کنم یا مخفی بماند. به هرحال مهم نیست چرا که دیگر زندگی برای من معنایی ندارد. نه از سیاست خوشم می آید نه از سیاست بازی. از هر چه آدم سیاسی و چالشگر... نمی گویم از مبارزه بدم آمده! نمی گویم کم آوردم نه!! من زمانی که وارد حزب شدم با هزار امید و آرزو آمدم.. حداقل از شر دنیای نکبت آن طرف با همه بدیهایش خلاص شدم. (هرچند دلم گاهی برای همان دنیای پست نیز تنگ می شود). این نامه را زنی برای شما می نویسد که یک روز پیش مطلع شد عشقش روز جمعه در درگیری با نیروهای رژیم شهید شده! نمی دانید چقدر از شما متنفر شدم وقتی که خبر کشته شدن ۴ نفر حزبی را دادید. همش نگران بودم نکند عشق من نیز یکی از آنها باشد. به خودم امید می دادم که نه اینها یک مشت دروغ و اراجیف می گویند. ولی وقتی خبر ها گوش به گوش پیچید، اشک از چشمانم روان شد و آنچه که موجب شده بود دوسال دیگر به امید وصال با او همه سختی های این کمپ نشینی را تحمل کنم، دیگر بر باد رفته بود. من الان چیزی برای از دست دادن ندارم. من به مبارزه علیه شما و رژیم اعتقاد داشته و دارم. زیرا شما باعث شدید الان من اینجا غرق در نکبت و تباهی باشم. گرفتار آدم هایی باشم که حتی ابا دارند خبر کشته شدن و پرپر شدن فدائیهایشان به جایی درز کند. نفرین بر تو و ننگ بر تو کاوه بهرامی!! کسی که عشق مرا به کشتن داد همین قاتل کاوه بهرامی بود نه رژیم!!  اگر الان در کمپ بمانم فقط به یک امید است و آن این که انتقام عشم را از این ملعون بگیرم و یا اینکه شاهد نابودی و ذلت و پستی این آدم باشم. ناراحت نیستم از اینکه شوهرم در راه هدفش و هدف من کشته شد. ناراحتم از اینکه به پای چنین آدم فاسدی کشته شد که حتی ابا دارد بگوید او شهید شده!!! سه روز خانواده نامزد آینده ام (یا بهتر است بگویم عشقم، دلکم، نفسم، چرا که هنوز کسی از رابطه ما خبر نداشت و قرار بود با  پولی که از خانواده اش در کردستان می گیرد ازدواج کنیم) هر روز با این بی شرف پست فطرت تماس می گرفت و سراغ پسرشان را می گرفت و او می گفت خبر ندارم، نمی دانم، هنوز تماسی نگرفته اند و...، درحالیکه شما شنبه نوشتید که دیشب کشته شده اند!! بعدها افراد دیگر نیز تأیید کردند. این بی وجود حتی اجازه نمی دهد رسانه های حزب (تیشک و سایت هایمان) در این مورد اطلاع رسانی کنند. ای نامرد یعنی خون عشق من آنقدر ارزش نداشت که یک خبر ساده تسلیت در تیشک بخوانید؟ مگر خون آن ها برای هدف های شما ریخته نشده؟ پس چرا ارزشی برای آن قائل نیستید. هر گروهی حتی شما رژیم آخوندی نهایت استفاده از شهدایشان را کرده و به آن می بالد اما این نامرد برای جلوگیری از شکسته شدن غرور خودش و عدم پذیرش اشتباه در فرماندهی اش که خون عشق من و سایر همسنگریهایش را به باد داده حتی ممنوع کرده رسانه ها تا اطلاع ثانوی، خبری در این خصوص بگویند!!!! اگر تمام مردان بی غیرت کمپ از این حادثه جان دهند و بمیرند جای تعجب و گله نیست!! مردن یک درد است و بی خبر از کشته شدن گذاشتن دردی بزرگتر!! نامرد!! ما باید از دشمنان بشنویم و بخوانیم که عزیزترین کسانمان کی و چگونه کشته شده اند؟؟؟؟؟ نمی خواهد برای فرار از اشتباهات در تیشک بر نامه  جعلی و ساختگی لێره‌ خودا بوونی نی‌ یه‌! را پخش کنی، اگر راست می گویی یک تسلیت خشک و خالی به خانواده های داغدیده ها بگو!!!! من دارم می میرم... عشق من رفته آنجا جان داده و کشته شده!! تیشک برنامه رقص و شادی مراسم ۲۵ گلاویژ را پخش می کند... خدایامگر آنهایی که جان دادند جدا از اینها بودند؟؟!! دیگر نمی توانم بنویسم. چون به کسی نمی توانستم بگویم برای شما نوشتم تا خودم خالی شوم. نیازی ندارم که شما سنگ صبور من باشید چرا که دستتان با دست آن پاسدارها تو یک کاسه است. نوشتم تا این نامرد بخواند و مردان بی غیرت تر از او در حزب بخوانند که ما می فهمیم. ما می دانیم چه کسی عشق مرا به چه قیمتی به کشتن داده و حالا راضی نیست هیچ جا هیچ چیزی گفته شود. نوشتم تا هشداری باشد برای سانسورهای بزرگتر این نامردها که ادعای کردایتی دارند!!!

 مردم دارند جوانان ما را به هر قیمتی پرپر می کنند بی آنکه صدای آن را بلند کنند. تف بر شما که هیچ فرقی با مزدورهای آن طرفی ندارید، فقط ظاهرتان فریبنده تر است!!! هیچ آرزویی در دنیا ندارم جز آنکه بر مزار دلکم نشسته و زار زار گریه کنم و فریاد بزنم، به چه جرمی!! به پای چه کسی!!!

در ادامه سایر عزیزان طی ایمیل هایی نام و نشانی دقیق کشته شده ها را بیان کرده اند که برای اطلاع از آن دسته از خوانندگانی که به دلیل سانسور حزبی احیاناً نظیر این خواهر محترم در بی اطلاعی محض به سر می برند، آگاه باشند .:"

سلام عزیزان

در جریان این درگیری مطمئنم که دو نفر کشته شده اند که از این قرار است:

۱-محمد حسین محمدی چوملو که ما بهش می گفتیم عباس بیچاره این اواخر خیلی وضع مالیش بد بود. فکر کنم ۳۵ ساله بود

۲-سیف اله دنیایی که همین پیرار سال به حزب اومده بود (فکر کنم سه سال پیش)

این دو تارو من مطمئنم که کشته شدند.

"

براساس نامه های ارسالی دیگر، هویت دو تن دیگر بدین ترتیب می باشد:

۳- آزاد برای فرزند فیض اله که یک مدتم به دلیل مسائل اخلاقی با همسر یکی از آقایون اخراج شده بود. نمی دانم چرا کاوه دوباره فرستادش داخل شاید می خواست با کشتن اون برای همیشه از شرش راحت بشه و این رسوایی هیچ وقت علنی نشه!!!

۴- یوسف فقیهی که از بر و بچه های سقز بود و انصافاً تو اینا همه این یکی یه ذره کار بلد بوده !!! حالا چه خورده حسابی با کاوه بهرامی داشته نمی دانم.

 در خاتمه طبق وظیفه انسانی و حقوق بشری خود  به این خانم گرامی نیز اعلام می داریم اگر مشخصات دقیق طرفشان را به ما بدهند، ضمن اطمینان از محفوظ ماندن اطلاعاتشان قول می دهیم طی تماس با نهادهای حقوق بشری و صلیب سرخ و هلال احمر زمینه ای فراهم کنیم تا ایران بیایند و بتوانند حداقل آخرین لحظات، عشقشان را بدرقه کنند. اگر هم اطمینان ندارند، می توانند مشخصات کشته شده شان را بگویند تا آخرین عکس ها، مشخصات و اطلاعات لازم را به ایمیلشان بفرستیم که در بی خبری بیشتر به سر نبرند.